Ya neydi onlar öyle, Yırtılmış 5 parçaya bölünmüş, parçaları bantla yapıştırılmış, pantolonun cebinde unutulup çamaşır makinesinde yıkanmış, rengi solmuş vesaire vesaire paralar… Hatırlıyorum da Mark ve Dolar aldığımızda bu paraları nasıl itinayla katlar, cüzdanımızın en güzide köşesine itina ile iliştirirdik. Fazla yıpranırsa, yırtılırsa geçmeyeceğini düşünürdük. Hala da böyle düşünüyoruz galiba. Ama kendi paramızı cüzdana koyma gereği duymaz, kot pantolonumuzun cebine kırıştıra kırıştıra, tepiştire tepiştire koyarız.

Sonra günler 1 Ocak 2005 i gösterdiğinde YTL’ye geçiş yaptık. Eki yırtık pırtık paralardan kurtulduk. Aradan kısa bir süre geçmeden paralar eski halini almaya başladı. Yine yırtıldı, yıkandı, bantlandı falan filan. Şimdi? şimdi de paralarımız yenilendi. Yeni paramız küçük ebatları, güzel tasarımı ve renk tonlarıyla dikkat çekiyor. Bakalım bu güzellikleri ne zamana kadar sürecek. Bakalım ilk bantlı yırtık para ile ne zaman karşılaşıcım. Bence çok uzun sürmeyecektir.

Mevzu buraya ait değil ama bir konuya değinmek istiyorum. Geçenlerde denk geldim. Eşime bir çanta alacaktım hediye olarak. Genç bir arkadaş içeri girdi ve “Yeni TL’ye uygun cüzdan var mı abi?” diye sordu. Buradan cüzdan üreticilerine ve gözü pek girişimcilere duyurulur. Yeni paramıza uygun, boyutu daha küçük cüzdanlar yapın ve yüksek cirolar elde elin. Bu işe çoktan başlayanlar vardır belki ama düşünmeyenler varsa üretime başlasın